不知道大家在和自己的泰国朋友相处的时候有没有感觉到，很多泰国人的性格里都有一种共性，那就是一种天然乐天、快乐第一的性格，真的是这样的吗？他们为什么会有这种想法呢？今天的文章告诉你答案！
ศาสตราจารย์รูธ เบเนดิกต์ (Ruth Benedict) ได้ทำการศึกษาวัฒนธรรม พฤติกรรม นิสัยคนไทย โดยการใช้ระเบียบวิธีการทางมานุษยวิทยาวัฒนธรรม (Cultural Anthropology) และตีพิมพ์เป็นหนังสือ THAI CULTURE AND BEHAVIOR แล้วเสร็จในช่วง ค.ศ. 1943 โดยหนังสือเล่มนี้นับว่าเป็นผลงานชิ้นหนึ่งในระหว่างสงความโลกครั้งที่ 2 ของสำนักงานข่าวสารสงครามของรัฐบาลอเมริกัน
Ruth Benedict教授用文化人类学的方法研究了泰国的文化、行为和性格，并在1943年出版了名为《泰国文化与行为》的书籍，这本书是二战时期美国政府战争信息出版社成功出版的作品。
ซึ่งต่อมามีการเป็นแปลเป็นภาษาไทย โดย พรรณี ฉัตรพลรักษ์ ในชื่อ วัฒนธรรมและพฤติกรรมของคนไทย (มติชน, 2564) จากการศึกษาวัฒนธรรมและพฤติกรรมของคนไทยโดยอาศัยอ่านงานวิชาการเกี่ยวกับประเทศไทยทั้งภาษาอังกฤษและเยอรมนี รวมทั้งการสัมภาษณ์ชาวไทยในอเมริกา ได้พบข้อสังเกตประหนึ่งคือ คนไทยเป็นผู้ที่รักในการใช้ชีวิตอย่างสนุกสนาน อาทิ การดื่มเหล้า เป็นต้น ซึ่งมีรายละเอียด ดังนี้
后来由Pannee Chatponrak译为泰文版本，名为《泰国人的文化与行为》（Matichon，2021年），通过一些英文及德文文献中关于泰国文化及行为的研究，包括对在美泰国人的采访，得出了这样的结论：泰国人是非常喜欢趣味生活的社会，例如喝酒等等，具体内容包括：
ชีวิตที่รักความสนุกสนาน คนไทยใช้ชีวิตอย่างสนุกสนาน และการสังสรรค์ฉันมิตรกับเพื่อนมนุษย์ด้วยกันมักเป็นไปอย่างง่ายๆ คนไทยทักทายกันเมื่อผ่านกันตามแม่น้ำลำคลอง รวมถึงถนนหนทางก็เต็มไปด้วยความรื่นเริง การต้อนรับขับสู้ที่คนไทยมอบแก่คนต่างถิ่นนั้นไร้ซึ่งเจตนาร้ายและเปี่ยมไปด้วยเมตตาจิต แคมป์เบล (Campbell) กล่าวไว้ตอนหนึ่งว่า “คนไทยแทบจะไม่กังวลกับความยุ่งยากใด” และ “คนไทยใช้ชีวิตโดยประมาทด้วยความสุข”
热爱趣味的生活：泰国人的生活很有趣味性，经常与朋友交际来往，容易相处，泰国人在水路通行时相遇也会经常打招呼，陆路通行也充满趣味，泰国人对于外来者毫无恶意，充满善意，Campbell提到：“泰国人几乎不害怕麻烦”，“泰国人的生活趣味而马虎”。
งานนักขัตฤกษ์ของไทยเป็นงานบันเทิงรื่นเริง และเป็นงานที่ทำให้รู้สึกสนุกสนาน ไม่ว่างานนั้นจะเป็นงานพระราชพิธีพืชมงคล งานนมัสการพระพุทธบาท พิธีโกนจุกหรืองานฌาปนกิจ ล้วนแต่มีวงมโหรี การแสดงละคร และการจุดดอกไม้ไฟ ทั้งมีของขบเคี้ยวให้ทุกคนรับประทานมากมาย และมักจะมีการละเล่นที่ส่งเสียงอึกทึกครึกโครม “ทุกคนต่างจ่ายเงินกันอย่างมีความสุข”
泰国人的集体活动非常有趣，让人们觉得趣味无穷，不管是春耕节活动、朝拜佛足、割顶髻仪式还是丧葬礼，都有乐队和戏剧表演以及烟花，会为参会者准备很多美食，还有会带来人声鼎沸的小活动，“每个人都开心地花钱”。
คนไทยรู้สึกว่าชีวิตนั้นช่างรื่นรมย์เสียจนยากที่จะลืมความสนุกสนานจากการดื่มเหล้าหรือสูบฝิ่น คนไทยชอบดื่มเหล้าเพราะเหล้าทำให้สบายใจแต่ไม่ทำให้เกิดความอ่อนเพลีย ต่างจากฝิ่นที่มีแต่ทำให้รู้สึกอ่อนเพลีย ปัญหาการสูบฝิ่นกันมากจึงไม่เป็นเรื่องน่ากังวลในสังคมคนไทย คนไทยไม่ใคร่สนใจสูบฝิ่นนัก คนไทยไม่เสพติดฝิ่น เพราะฝิ่นขัดต่อความสำราญอันเป็นกิจวัตรประจำวันของชีวิต
泰国人认为生活充满娱乐，饮酒和吸鸦片给人带来的乐趣难以忘怀，泰国人很喜爱饮酒，因为饮酒会让人感到舒适，但不会造成疲乏，和吸食鸦片不同，会让人感到疲乏。吸食鸦片在泰国社会并不让人太过担心，因为泰国人并不过分依赖或违反政府规定吸食鸦片，泰国人实际对鸦片并不感兴趣，因为他们认为吸食鸦片会阻碍他们日常生活中的乐趣。
ความสามารถอันฝังรากลึกในการสร้างความสนุกสนานเสรีแก่ชีวิตนั้น ได้ทำให้พุทธศาสนาของไทยแตกต่างไปจากหลักการใช้ชีวิตในทัศนะของพระบรมศาสดา สาระสำคัญในคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า คือหลักที่ว่าการมีชีวิตเป็นทุกข์และการดับขันธ์เท่านั้นคือการหนทางแห่งการพ้นทุกข์
对于日常生活乐趣的追求让泰国人的生活不同于佛教传统的生活观念，在佛教传统的生活观念中，佛教信徒的生活原则是聆听佛教教义，生活本是苦难和修行，只有这样才能脱离苦难。
แต่คนไทยมีความตั้งมั่นว่าการมีชีวิตอยู่เป็นสิ่งที่ดี และโดยลักษณะเฉพาะแล้ว คนไทยหวังสิ่งตอบแทนตามหลักพุทธศาสนาในชีวิตนี้มากกว่าในชีวิตหน้า คนไทยให้อรรถาธิบายคำนิพพานว่า เป็นการดับกิเลสทั้งหลายที่มีอยู่ในตัว “มนุษย์ในชีวิตนี้”
但是泰国人认为生活是美好的东西，实际上泰国人在佛教的教义下对今生的追求甚于来世，这是一种对贪念的抑制，“人只活这一生”。
ไม่มีการเอ่ยอ้างถึงภพชาติอื่นที่ได้เห็นผลลัพธ์ของผลบุญที่เคยสะสมไว้ การอ้างถึงปรินิพพานของพระพุทธเจ้าและในทัศนะของคนไทยนั้นจึงขัดแย้งกัน ยัง (Yong) ได้กล่าวถึงเด็กชายไทยผู้ซึ่งคิดว่าตนไม่จำเป็นต้องสะสมบุญไว้มากนัก เนื่องจากเขาไม่ต้องการเสี่ยงที่จะนิพพานโดยไร้ซึ่งตัวตน
没有提到积攒的功德会在下一辈子带来任何作用，对于佛祖涅槃的提及与泰国人的观点产生了冲突，Yong提到了一位泰国男孩，认为自己不需要过分执着于功德积攒，因为他不想要冒险地没有自我地获得涅槃。
“คนไทยทั่วๆ ไป…หวังว่าตนนั้นมีบุญพอที่จะไม่ตกนรก ไม่ต้องมีชีวิตอาบเหงื่อต่างน้ำหรือยากลำเค็ญ และหวังว่าจะได้กลับมาเกิดใหม่ในสภาพที่ดีกว่าปัจจุบัน หรืออีกสองสามล้านปีก็คงมีความสุขอยู่บนสวรรค์ชั้นต่างๆ”
“普通的泰国人希望自己积攒的功德不要让自己下地狱，不想过劳累困苦的日子，希望获得的东西能提升现在的状况，或者两三百万年之后也可能会在各个层次的上天获得幸福。”
大家觉得泰国人这种天生乐天的性格怎么样呢？
声明：本文由沪江泰语编译整理，素材来自silpa-mag，未经允许不得转载。如有不妥，敬请指正。